1

Όσοι γεννήθηκαν τη δεκαετία του 70’ και παλαιότερα πρόλαβαν αυτό που σήμερα ονομάζουμε ¨ καλές εποχές ¨. Αργοί ρυθμοί ζωής, σταθεροί ρόλοι. Ο κουβαλητής πατέρας το πρωί στη δουλειά. Η μητέρα στο σπίτι, χαρούμενη νοικοκυρά. Πρώτη φροντίδα τα παιδιά, το σχολείο τους.

Μετά οι δουλειές στο σπίτι, το ζεστό φαγητό. Το μεσημέρι επιστροφή του πατέρα στο σπίτι,όλη η οικογένεια στο τραπέζι. Σχολείο και το Σάββατο, ευλογημένη η μέρα της Κυριακής. Το πρωί εκκλησία, μια εκδρομή, επίσκεψη στον παππού, την γιαγιά, τους θείους. Το μεσημέρι ο πατέρας στο γήπεδο ή στο ραδιόφωνο να ακούει τους αγώνες. Τα παιδιά με τη μητέρα στην παιδική χαρά, στην αλάνα μεγαλύτερα…

” Άλλαξαν οι συνθήκες, αντιστράφηκαν οι ρόλοι. Οι ανάγκες, ο κόσμος όλος, η ζωή.”

Ο πατέρας γνωρίζει και λειτουργεί στο σπίτι, στις δουλειές, φροντίζει τα παιδιά από τη γέννηση.

Η μητέρα εργάζεται σκληρά (και) εκτός σπιτιού.

Δεν υπάρχουν ωράρια, οι ρυθμοί είναι γρήγοροι, πιεστικοί.

Ακόμα και για τα παιδιά, με υποχρεώσεις και ελάχιστο ελεύθερο χρόνο.

Αντίστοιχα και το ποδόσφαιρο που μόνιμα εκφράζει στο χρόνο τις κοινωνικές αλλαγές, τα χαρακτηριστικά των λαών, τις διαφορές.

Όπως η τέχνη.

ΤΑ ΠΟΛΥΕΡΓΑΛΕΙΑ ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΝ

Οι εξειδικευμένοι του χώρου εξηγούν, αναδεικνύουν και παρουσιάζουν στις αναλύσεις τους τις αλλαγές στα πρότυπα και τον τρόπο που δρουν στο γήπεδο. Ο Γκουαρντιόλα λόγω κουλτούρας αντιλαμβάνεται και ταξιδεύει στο χρόνο, μεταφέροντας τη γνώση του τότε προς όφελος του σήμερα. Διέγνωσε σωστά, πως οι ομάδες του total football (αυτές που εξέλιξαν το άθλημα και πρόσφεραν εκτός από παντοδυναμία και τίτλους ένα ελκυστικό, επιθετικό ποδόσφαιρο που κέρδισε την αθανασία στις μνήμες) διέθεταν παίκτες πολλών δυνατοτήτων.

Πολυσύνθετοι, επιθετικογενείς παίκτες που λειτουργούσαν εκπληκτικά στο pressing.

Αμυντικογενείς παίκτες, με εκπληκτικά τεχνικά- τακτικά χαρακτηριστικά που στη διάρκεια του αγώνα μετατρέπονται σε επικίνδυνους επιθετικούς. Χαρακτήρισε δίκαια τον Μέσι ως τον καλύτερο αμυντικό του κόσμου.

Ακρογωνιαίος λίθος της ανάπτυξης και μόνιμης δημιουργίας κενών χώρων είναι ο τερματοφύλακας ως προς επιθετικός της ομάδας: Αν αυτός δεν διαθέτει την ανάλογη τεχνική στα πόδια, η πρώτη ανάπτυξη είναι αδιανόητη.

Όπως και η επέκταση των κενών χώρων με την επιστροφή της μπάλας σε αυτόν για το “ άπλωμα “ του συνόλου στον αγωνιστικό χώρο. Οι ακραίοι αμυντικοί, εκτός από εξαιρετικοί ακραίοι επιθετικοί, μετατρέπονται σε κεντρικούς μέσους.

ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΡΟΛΩΝ

Και στη χώρα μας αντιγράφουμε όρους και έννοιες. Λίγα μόλις χρόνια πριν η λέξη transition ( η μετάβαση στις τέσσερις φάσεις του παιχνιδιού) έφτασε στις ποδοσφαιρικές μας ζωές. Αναλύθηκε η εφαρμογή της- αγνοήθηκαν όμως τα βασικά χαρακτηριστικά του τρόπου σκέψης μας και η παιδεία μας.

Στον τόπο:

– Του ‘’ ωχ μωρέ τώρα’’ όπου είναι αποδεκτό .

– Της αποθέωση του βολεμένου ως επιτυχημένου της ζωής.

– Της επιλογής σε θέση στο δημόσιο ως πρώτης και κύριας.

– Της πρώτη αντίδραση του ‘’ δεν είμαι υπεύθυνος εγώ- αυτός’’ ως βίωμα και πρότυπο…

Αν οι αμυντικογενείς παίκτες δεν γνωρίζουν να επιτεθούν ( ‘’διώξε’’ ).

Αν οι επιθετικοί παίκτες δεν γνωρίζουν να αμυνθούν (‘’ άραξε ‘’) .

Αλήθεια πιστεύει κανείς στην εφαρμογή της μετάβασης ; (!)

ΕΘΝΙΚΗ 2004- ΡΕΧΑΓΚΕΛ

Πριν το έπος της κατάκτησης του τροπαίου, προηγήθηκε μια εξαιρετική ζύμωση και πορεία που έφερε την πρόκριση στη διοργάνωση. Κλειδί της πορείας ήταν το χρυσό γκολ στην έδρα της πανίσχυρης εθνικής της Ισπανίας. Ο σκόρερ αργότερα, ο Στέλιος Γιαννακόπουλος ομολόγησε πως όταν του ζητήθηκε να μεταφερθεί στο αριστερό άκρο δυσκολεύτηκε αρκετά. Χρειάστηκε η συζήτηση με τον προπονητή του ώστε να πειστεί. Από εκείνη τη θέση φέροντας την μπάλα στο δεξί του πόδι, κινούμενος εσωτερικά σκόραρε και χάρισε την πρόκριση.

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΗΜΕΡΑ

Είναι κάποιες ερωτήσεις ως πρώτη αξιολόγηση που βοηθούν σε χρήσιμα συμπεράσματα. Πριν καν δοθεί η εικόνα στο γήπεδο.

Σε ποια θέση αγωνίζεσαι;

Σε ποια θέση προτιμάς εσύ να αγωνίζεσαι.

Τι σου αρέσει να κάνεις στο γήπεδο;

Τι μπορείς να κάνεις καλύτερα στο γήπεδο;

Ποιος είναι ο αγαπημένος σου παίκτης;

Προτιμάς συμβόλαιο ως δεξιός μπακ σε μεγάλο σύλλογο;

Ή ως δεκάρι σε μικρότερο;

Με βάση τη θέση που έχεις επιλέξει ( κι αν μόνιμα πιστεύεις ότι μόνο σε αυτή αποδίδεις) …αν ο προπονητή σου επιλέξει κάποιο διαφορετικό σχηματισμό, έχεις θέση στην ομάδα; Και ποια είναι αυτή;

Αν ζητάμε να δημιουργήσουμε τους άσσους του μέλλοντος.

Αν ζητάμε να προετοιμάσουμε σωστά τους επαγγελματίες παίκτες του αύριο ( με τα συμβόλαια και τις αντίστοιχες απαιτήσεις που τα συνοδεύουν).

Αν πρώτος στόχος και ευθύνη μέσα από την ατομική πρόοδο αλλά και την ομαδική είναι πρώτα η συνεισφορά στη δημιουργία- ως εργαλείο και βοήθημα στην οικογένεια και το σχολείο- υπεύθυνων πολιτών του αύριο.

Αφού με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζεται πως ο επαγγελματίας θα έχει τα εφόδια να ανταπεξέλθει – χωρίς σωστή νοοτροπία άλλωστε δεν θα έχει μέλλον στο χώρο.

Αλλά και το παιδί που δεν θα αγωνιστεί επαγγελματικά θα έχει εφόδια επίσης πολύτιμα στη ζωή του.

Τότε λοιπόν αντίστοιχα οφείλουμε να διδάξουμε και να προπονήσουμε. Βαθύτερα ακόμα.

To transition διδάσκεται πρώτα στο σπίτι. Πρώτα με τους αντίστοιχους γονείς ως πρότυπα, μετά με το να μεταφέρουν το πιάτο στο νεροχύτη τα ίδια τα παιδιά μόλις τελειώσουν το φαγητό τους.

Η άμυνα ζώνης εκπαιδεύεται πρώτα στο σπίτι με την ανάληψη ευθύνης του χώρου τους, ας είναι τα παιδιά υπεύθυνα στην πράξη για την τάξη στο δωμάτιο τους.

Αν θέλουν να τους ανήκει.

Η πρωτοβουλία που ζητάμε και η αυτοπεποίθηση στην επιθετική λειτουργία δεν θα έρθει από άβουλα πλάσματα που υποπίπτουν στις πλαστικές ανάγκες των μεγαλύτερων.

Ούτε από μαθητές ρομπότ της αποστήθισης με απώτερο σκοπό τη βαθμοθηρία αλλά όχι τη γνώση.

Η αλλαγή παιχνιδιού ή η άμυνα χώρου με προσανατολισμό στη μπάλα απαιτεί απαιτεί επίσης αντίληψη και αντίστοιχους εγκέφαλους υγιείς ψυχές: για να κατανοήσουμε πρέπει να ανοίξουμε μάτια και μυαλό, να αποδεχτούμε, να αλλάξουμε.

Να αποβάλουμε βάρη και τα άχρηστα.

Να προστατεύσουμε τα πραγματικά πολύτιμα, να μην αναλωθούμε στα παλιά. Αυτά πέρασαν, νέες προκλήσεις, καινούργια μέρα.

Ο βολεμένος δεν μετακινείται.

Αυτός που δεν μετακινείται δεν μπορεί να συμμετάσχει σε ένα παιχνίδι συνεχών εναλλαγών καταστάσεων, άμεσων αποφάσεων και αντίληψης σε ευμετάβλητους χώρους και χρόνους.

Όσο κι αν προσπαθούν ευσυνείδητα προπονητές- παιδαγωγοί να μεταβάλουν παγιωμένες νοοτροπίες με σκοπό τη συνολική εκπαίδευση, ο χρόνος είναι λίγος και τα μέσα μικρά.

Το πορτοκαλί φως της πραγματικότητας αναβοσβήνει μόνιμα στο σκοτάδι μας και περιμένει να αντιληφθούμε τις ρεαλιστικές συνθήκες ζωής και του ποδοσφαίρου ως προέκτασης της.

Το αν θα ανάψει το κόκκινο επιμένοντας σταθερά στη συντήρηση παιδιών της γυάλας.

Ή πράσινο με την ανάπτυξη προσωπικοτήτων με ευθύνη , προσαρμοσμένα στο περιβάλλον που ζουν, με ελεύθερη έκφραση και στόχο τη μόνιμη πρόοδο.

ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ

Advertisements