CAEFREFRE

Η μεγάλη χαμένη ευκαιρία του ποιοτικού μεσοεπιθετικού της Α.Ε.Κ δεν ήταν η μοναδική. Παίκτες σε υψηλότερου επιπέδου πρωταθλήματα έχουν βρεθεί σε αντίστοιχη θέση.

Στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο τέτοιες λεπτομέρειες στοιχίζουν σε έσοδα, συμβόλαια, καταξίωση. Οι φάσεις που συμβαίνουν μπροστά στο τέρμα είναι αυτές που χαράζονται στη μνήμη του οπαδού και γίνονται πρώτο θέμα στις συζητήσεις των φίλων του αθλήματος. Ο εξειδικευμένος αναλυτής γνωρίζει πως όμοιες αποτυχημένες επιθετικού ή αμυντικού χαρακτήρα σε άλλες ζώνες είναι κλειδιά για την έκβαση (μια αποτυχημένη πάσα χωρίς πίεση, αποτυχημένη απομάκρυνση). Ούτε λόγος φυσικά για αντίστοιχες σε επίπεδο ερασιτεχνικό ή σε παιχνίδια αναπτυξιακών ηλικιών όπου μια ανάλογη ενέργεια μπορεί να χαρακτηρίσει αρνητικά και άδικα τον αθλητή. Τα αβίαστα λάθη αναφέρονται συχνά ως κύρια αιτία αποτυχίας στο ατομικό και ομαδικό πεδίο. Αναλύθηκαν οι λόγοι της προέλευσης τους.

Η κινησιολογία εξηγεί και το κυριότερο: αναδεικνύει στην πράξη τις λύσεις.

ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΚΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Όπως δεν αμφισβητείται η δεδομένη ποιότητα των ποδοσφαιριστών που εργάζονται ως επαγγελματίες – δεν είναι τυχαίο ότι δεσμεύονται με συμβόλαια εκατοντάδων χιλιάδων και εκατομμυρίων ευρώ. Ακριβώς με το ίδιο σκεπτικό δεν αμφισβητείται ο τρόπος εκπαίδευσης και οι εξαιρετικές μέθοδοι διδασκαλίας και εκπαίδευσης τους στις μικρές ηλικίες. Η συμβολή της Uefa ως μήτρα και κεντρικής φιλοσοφίας που μόνιμα εμπλουτίζεται και ανανεώνεται όπως και φωτισμένοι προπονητές ανά τον κόσμο. Με αγάπη για το άθλημα και τον άνθρωπο που εξελίσσουν τις εφαρμογές και τις ιδέες τους. Είναι το πλήθος άλλωστε των στοιχείων της γνώσης που θα λάβει ο παίκτης για να φτάσει στην προσωπική του κορυφή. Αρκεί μόνο η τεχνική; Η δύναμη, η ταχύτητα; Η τακτική αντίληψη; Ένα από αυτά αν λείψει μπορεί να γκρεμιστεί το οικοδόμημα της στρατηγικής σε ένα κρίσιμο σημείο. Έως τώρα λοιπόν κι αφού στο υψηλό επίπεδο είναι κεκτημένο κι αδιαπραγμάτευτο πως οι παίκτες διαθέτουν τα εφόδια.

Στην όποια αποτυχία οι απαντήσεις (πέρα από το ανάθεμα ως πρώτη αντίδραση και η αμφισβήτηση της αξίας) έως τώρα ήταν:

– Η τύχη

– Ο αέρας, η βροχή, ο ήλιος.

– Η διαιτησία

– Ο αγωνιστικός χώρος. Άρα κανένα περιθώριο βελτίωσης και ελπίδας προόδου. Ποιος να τα βάλει με το Θεό;

Η με τις βουλές του “ κατεστημένου”;

Η κινησιολογία απαντά, εκπαιδεύει, διορθώνει. Και το σπουδαιότερο, προτείνει λύσεις και προπονεί με μέθοδο.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ

Στην ανάλυση της φάσης που προαναφέρθηκε, είναι ξεκάθαρα η τοποθέτηση σώματος και η στάση του παίκτη που μετέτρεψε ένα απλό γκολ σε κραυγαλέα ευκαιρία.

Η ανάλυση δεκάδων τέτοιων περιπτώσεων αποτυπώνουν:

-Έλλειψη ετοιμότητας σε συνδυασμό συγκέντρωσης και προσήλωσης στο μεγάλο στόχο (μαχητικό αίσθημα και στάση). -Λανθασμένη γωνία σώματος σε σχέση με την μπάλα, το συμπαίκτη που προσφέρει και το τέρμα (οπτική γωνία). Ουσιαστικά έχει οπτική επαφή και προσανατολισμό μόνο στον συμπαίκτη και η μόνη επιλογή στόχου που απομένει με ασφάλεια… είναι η επιστροφή της μπάλας από εκεί που προήλθε, στον συμπαίκτη που πάσαρε (!)

-Κακή επαφή του ποδιού (κατά συνέπεια) και κτύπημα της μπάλας από και σε λάθος σημείο.

– Κανένας συνδυασμός και χρήση των χεριών ως μέσου στήριξης του κορμού στην απαίτηση της κίνησης. Είναι ίσως εξωφρενικό. Όμως αν είχαν τηρηθεί τα αυτονόητα, δεν θα χρειαζόταν ο παίκτης να επιχειρήσει σουτ, ακόμα κι αν αναπήδησε ελάχιστα πριν καταλήξει σε αυτόν: Αρκούσε η σωστή, χαμηλή στάση σώματος (με κατεύθυνση προς το τέρμα) σε συνδυασμό με τη χρήση των χεριών ως στήριγμα και αρκούσε απλά η μπάλα να βρει το σώμα και να καταλήξει στο στόχο. Κι αυτό που “ πονά “ περισσότερο τον προπονητή, τον αναλυτή και του διαλύει το μυαλό το ανεξήγητο μιας τέτοιας κατάληξης; Στο συγκεκριμένο παράδειγμα κι αν παρακολουθήσουμε από την αρχή της φάσης τον τρόπο που κινείται, αποτυπώνεται η μεγαλοφυΐα και η τακτική του υπεροχή. Είναι άψογος ο τρόπος που βρέθηκε στο σωστό σημείο, στο χώρο και στο χρόνο. Πιο απλά ακόμα: Κατάφερε το δύσκολο. Δεν κατάφερε το ευκολότερο.

ΤΟ ΜΟΤΙΒΟ, Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ, Η ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΗΘΗΣΗ ΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ

Βήμα βήμα λοιπόν κι όταν πλέον ο αθλητής έχει κτίσει το σκελετό των βασικών κανόνων με τη μεθοδολογία της κινησιολογίας μέσα από μοτίβο συγκεκριμένων και επαναλαμβανόμενων κινήσεων, ο παίκτης γνωρίζει πως να τρέχει (οικονομία δυνάμεων και βελτίωση της ταχύτητας) και πως να εφαρμόσει τις βασικές λειτουργίες, αμυντικές ( μαχητική στάση, βήματα) επιθετικές ( τεχνική πάσας, οδήγημα, σουτ, ντρίμπλα). Τακτοποιεί και συγκεκριμενοποιεί το χάος απαιτήσεων και οδηγιών που ζητούν από τον παίκτη να εκτελέσει χωρίς να έχει εκπαιδευτεί καν σε ότι του ζητείται τελικά.

Στο σύνηθες σκηνικό αγώνων μικρών ηλικιών – και όχι μόνο – η βροντερή, επιτακτική φωνή του προπονητή, ως προσταγή “ φτιάξε το σώμα σου” δεν έχει αντίκρυσμα ούτε συναντά ποτέ παραλήπτη Κι αν μπορούσε να απαντηθεί, η φράση θα ήταν πλήρης και αποστομωτική: “ Δείξε μου να το κάνω !” (Κι αυτό είναι το πρώτο μεγάλο λάθος που οφείλουμε να διορθώσουμε πρώτα οι ίδιοι οι προπονητές. Δεν μπορούμε να απαιτούμε να εφαρμοστεί, αυτό που δεν έχουμε διδάξει). Τα εκπληκτικά οφέλη; Ο ποδοσφαιριστής πλέον γνωρίζει, αποκτά γνώση- όχι απλά του σωστού όπου αποκτά και την υπεροχή της αυτοπεποίθησης. Αλλά και γιατί συνέβη το λάθος. Ως αναλυτής και προπονητής του εαυτού του πλέον διορθώνει και ακολουθεί ως φυσική εξέλιξη η αυτοβελτίωση. Από την ώρα που κατανοεί πως η θετική ή αρνητική ενέργεια εξαρτώνται αποκλειστικά από τον ίδιο. Το αποτέλεσμα δεν είναι προϊόν τύχης ή εξωγενών παραγόντων. Το μεγάλο δώρο ; Στο κάθε λάθος μην δίνεις καμία σημασία και χαμένο χρόνο στις εξωτερικές αντιδράσεις (αρνητική κριτική, εξέδρα, συμπαίκτης, αντίπαλος, προπονητής). Αρκούν λίγα δευτερόλεπτα αυτοσυγκέντρωσης για να διορθώσεις και να μην επαναληφθεί. Γιατί γνωρίζεις την αιτία του λάθους και τι πήγε στραβά. Γνωρίζεις κυρίως πως γίνεται σωστά. Έτσι ακολουθεί η πρόοδος.

Η ΒΑΣΗ. ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ

Το παιδί ξεκινά τα πρώτα του βήματα στο σχολείο και ανεξάρτητα από την όποια κλίση του δείξει αργότερα ή τον επαγγελματικό του προσανατολισμό, μαθαίνει τα βασικά και ουσιώδη. Θα πρέπει να γνωρίζει ορθογραφία, γραμματική. Είτε γίνει συγγραφέας και δημιουργεί όμορφες ιστορίες. Είτε γίνει φαρμακοποιός και γράφει συνταγές. Είτε τη λίστα με τις αγορές της εβδομάδας για το σούπερ μάρκετ. Τα μαθηματικά ξεκινούν από την απλή αριθμητική του δημοτικού. Αντίστοιχα και στο ποδόσφαιρο, αυτή είναι η πολύτιμη προσφορά της μεθόδου της κινησιολογίας. Ο ταλαντούχος παίκτης μεγιστοποιεί το ποσοστό των πετυχημένων ενεργειών, η φαντασία συναντά τη γνώση και δημιουργούν μαζί την πληρότητα. Παιδιά που στις αναπτυξιακές ηλικίες δεν θεωρούνται ταλαντούχα παρουσιάζουν εκπληκτική βελτίωση με αυτή ακριβώς της λογική. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι επαγγελματικοί σύλλογοι και οι προπονητές δεν στελεχώνουν το δυναμικό τους μόνο με υποψήφιους Ρονάλντο. Προτιμούνται θετικά άτομα συμπεριφοράς και διαγωγής που ενεργούν και εφαρμόζουν το πλάνο σε σταθερή βάση. Χωρίς φαντεζί ενέργειες ίσως στο μεγάλο ποσοστό: Αλλά με υψηλό αριθμό πετυχημένων ενεργειών και ελαχιστοποίηση λαθών. Όπως καταγράφονται στις στατιστικές αναλύσεις των αγώνων. Το μυστικό ; Αν δεν βρίσκεσαι στην καλή σου μέρα και ξεκινά το παιχνίδι με λάθη θυμήσου την απλή συνταγή. Επιχείρησε μικρές, απλές και εύκολα πετυχημένες ενέργειες. Χτίσε πάνω σε αυτές και ξαναδημιούργησε την πίστη στην ποιότητα σου. Η καλή σου απόδοση σε περιμένει ξανά. Γιατί γνωρίζεις τον τρόπο. Και τη μέθοδο να το κάνεις.

ΣΤΑΣΗ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΖΩΗ

“ Γυμνάζω σαν άλογο πολεμικό το σώμα μου,το συντηρώ λιτό,γερό,πρόθυμο. Το σκληραγωγώ και το σπλαχνίζουμαι. Άλλο άλογο δεν έχω”. Ασκητική. Ν. Καζαντζάκης.

Αν η στάση ζωής είναι αυτή που προσφέρει την αξιοπρέπεια, την αξιοσύνη, τις σχέσεις αγάπης. Έτσι και η στάση του σώματος είναι το κλειδί της εισόδου σε κάθε δραστηριότητα της καθημερινότητας μας. Η σωστή τοποθέτηση μας στο αυτοκίνητο ή τη μηχανή είναι η πρώτη προϋπόθεση ασφαλούς οδήγησης. Στο χορό δίνει τη χάρη. Στο βάδισμα την υπερηφάνεια, την υπεροχή, ή τονίζει την ομορφιά και τον ερωτισμό. Στο σοβαρότατο και ευαίσθητο θέμα του εκφοβισμού και της επιθετικότητας στα σχολεία, ένα από τα κρίσιμα συμπεράσματα ήταν πως εύκολα θύματα “προκαλούν” με τη στάση του σώματος που εκπέμπει σινιάλα αδυναμίας. Ένα παιδιά με χαμηλή στάση σώματος, σαν να καμπουριάζει ελαφρά, φοβισμένο καλεί την αγέλη των τάχα δυνατών να το κατασπαράξει. Ζητάμε και είναι ευπρόσδεκτη η ενασχόληση των παιδιών με άλλες δεξιότητες και δημιουργικές ασχολίες, ως πηγή εφοδίων στον ανήφορο του μικρού ποδοσφαιριστή προς την πρόοδο. Οι πολεμικές τέχνες, ο χορός, το θέατρο είναι σοφές επιλογές προς αυτή την κατεύθυνση. Αθλητές που εκπαιδεύονται με αντίστοιχο σκεπτικό, προσαρμόζουν στο επόμενο στάδια τα δικά τους, μοναδικά όπως στον καθένα μας, κινητικά γνωρίσματα και αναπτύσσουν άγνωστες μέχρι τότε δεξιότητες. Απέναντι στο μόνιμο και μεγάλο αντίπαλο. Το Άγνωστο.

Δημήτρης Ελευθεριάδης

Advertisements